NYC the city that never sleeps. 

En dat was ook voor mij het geval afgelopen nacht. Neen, geen wilde verhalen over sex, drugs en rock’n roll maar aanhoudende en toenemende last van mijn luchtwegen. Ik vermoed dat het een reactie is op de luchtvervuiling. Ik ben trouwens niet de enige die er last van heeft, Nathalie loopt constant met tranende ogen, en dat heeft niets te maken met haar allergie voor wiet die je hier overal ruikt. 

Ben dus met enige vertraging begonnen aan de SATC-wandeling, voor niet-insiders: sex-and-the-city. Ze bracht mij in de wijken Greenwich en Soho, rustigere wijken en toch op zondag heel levendig. De parkjes puilen uit van de mensen, ieder doet er zijn ding. Er heerst een leuke sfeer en er is veel tolerantie zo te zien. Tussen de massa zit een activiste. Haar kraampje laat niet veel aan de verbeelding over. In ’t groot staat er geschreven “we are sorry our president is an idiot”. En dat nu juist op het moment dat er afgelopen nacht alweer een (vermeende) aanslag werd verijdeld 🤔. 

Het was de laatste dag hier in the big Apple. Ben zeer blij dat ik het gezien heb en ook dat we er voldoende tijd voor hebben genomen. Het stond al jaren op mijn verlanglijstje, dus ✔️. Alles wat we wilden zien, hebben we gezien. En toch, voor sfeer en gezelligheid is NYC geen voltreffer wat mij betreft. Wellicht is de stad te groot en te druk. Met bijna 9 miljoen inwoners kan het moeilijk anders en Manhattan zelf is trouwens een van de dichtstbevolkte gebieden op aarde. En dan schieten sfeer en gezelligheid er uiteraard wat bij in. 

Tijd om naar huis te gaan, naar Wannes en Biloubi, naar de rust en gezonde lucht, naar sfeer en gezelligheid 😉.