Ochtend stond…

Jaja, ‘t was van dadde vandaag. Om 2u15 begint onze laatste dag in Polen, we willen er duidelijk alles uithalen 😵‍💫. Om 3u00 stipt staan we gepakt en gezakt en volledig ingespoten tegen muggen en teken, voor ons hotel. Monika is perfect op tijd en pikt ons op. Ons doel: tracking van Europese bizons en wolven. 

Het is 9u30 wanneer we aanschuiven aan het ontbijtbuffet, zoveel indrukken en ervaringen later. 

Nog voor zonsopgang spotten we met nachtkijkers jonge wolven die uitbundig ravotten, terwijl reeën in alle rust blijven grazen. Een moment dat je niet snel vergeet.
Het gaat snel….Het volgende spektakel dient zich al aan bij zonsopgang. Ik besef dat ik dit veel te weinig meemaak. Eerlijk gezegd kost het me meestal gewoon te veel moeite om er zo vroeg voor uit bed te komen. En toch… telkens als ik er wél getuige van ben, ben ik flabbergasted. Dan denk ik steevast: hiervoor zou ik veel vaker mijn wekker moeten zetten.
We trekken te voet het bos in opzoek naar de bizons. De gids wijst ons verse sporen, ze ruikt de bizons ook. Ik ruik alleen mosquito spray. En de Wannes die gaat op een hele eigen manier het gevecht aan met de vliegen die hem massaal weten te vinden. Het doet me denken aan de Schuhplattler, ge weet wel, de typische Oostenrijkse volksdans ook wel dijenkletsen genoemd. Maar plots is het ernst…verschillende bizons zijn vlakbij. Wellicht hebben ze ons geroken. Hoe kan het ook anders met die mosquito spray. Ze schudden aan bomen, grommen en gaan dan weg…spannend.
We zien ook nog herten en reeën, een das, vossen, sporen van wolven en een onvervalste killmouseky. Het is een intense ervaring die het vroegen opstaan snel doet vergeten. 

En intussen is onze laatste avond aangebroken. Polen heeft ons heel erg verrast. De mooie indrukwekkende natuur, de vrolijke kleurrijke huizen, de bloemrijke tuinen, de talrijke kerken, de uitstekende wegen, de schitterende steden, imposante kastelen, het lekkere eten….genoeg redenen dus om nog eens terug te komen. We hebben onze roadtrip goed voorbereid en voor veel afwisseling gezorgd. Over één ding zijn we het zeker eens, we zouden graag nog wat langer willen blijven, we beseffen dat er nog zoveel te zien en te beleven is. 
 

Dziękuję Polsko, do następnego razu

en ook bedankt voor al jullie mooie, lieve en grappige reacties op de verhalen en de foto’s. Dit maakt het schrijven zoveel leuker.