Nog enkele speciallekes …

op weg naar huis, want het is pas gedaan wanneer het gedaan is🤔

We gaan dus eerst naar het olympisch stadion van Berlijn, één van de grootste en meest bekende nazi-bouwwerken in de stad. Het werd gebouwd in 1936 met jugendstil elementen, doch de  nazis gaven opdracht om deze aan te passen…jammer. Het maakt wel dat dit bouwwerk nu uniek is en een van de weinige nog authentieke gebouwen uit die tijd. Een stille getuige.  

De Wannes zijn Duits gaat er niet echt op vooruit, dit werd duidelijk toen hij de gevleugelde woorden sprak: “Het wordt nooit meer zoals Führer”😳🫣🤭.

Even verderop bewonderen we een “woonmachine” van Le Corbusier. You love it or you hate it, maar dat het speciaal is, staat wel vast. Tijdens het vervolg van onze rit lees ik voor over Le Corbusier, we leren bij 🤯. 

Op weg naar onze volgende halte, komen we langs de Wannsee. Wát een idyllische plaats met een mooi meer, haventjes, ingebed in het groen. Nochtans de Wannseeconferentie in 1942, waarbij de top van de nazipartij over de Endlösung voor het jodenvraagstuk besliste, geeft een wrang gevoel.

En zo rijden we uiteindelijk over de Glienicker Brücke, ook wel gekend als 'spionnenbrug'. Remember de film “bridge of spies”. Ze was 3 keer het decor voor de uitwisseling van spionnen tijdens de koude oorlog. Het midden van de brug was precies de grens tussen de DDR en West-Berlijn. Een iconische plaats voor wie oud genoeg is😉. 

En dan gaat het huiswaarts …Berlijn heeft haar reputatie alle eer aangedaan. 

Ze ademt geschiedenis op al haar pleinen en is gelijktijdig een moderne stad met speelse elementen. Het is er verbazingwekkend rustig ondanks haar bijna 4 miljoen inwoners. Het is ook een heel groene stad met parken en heel veel bomen langsheen haar brede lanen.

Auf Wiedersehen, Tschüss, zum nächsten Mal!

Wannes, merci voor zo’n mooi verjaardagscadeau 😘