Wat een stad!

De zon schijn, de hemel is blauw, een aangename 22°C…een prachtige dag zeker om te kuieren Unter den Linden helemaal van het brandenburger tor tot aan de Museuminsel. Zeg maar de Champs-Elysées van Berlijn maar dan minder druk. We flaneren zoals het hoort, langs de schitterende gebouwen. We houden ook even halt bij het sobere monument ter herinnering aan de boekverbranding, een witte kamer gevuld met lege boekenrekken, enkel te zien door een glazen tegel op het plein voor de Humboldt universiteit. 

En dan de hamvraag: wat doet een mens op een museumeiland? Exact…musea bezoeken. 

Aangezien deze citytrip mijn verjaardagscadeau is, mag ik kiezen welke musea we bezoeken, althans zo werd mij verteld. En toch…nog voor ik het goed besef, doorkruis ik àlle zalen van de 4 verdiepingen van het neues museum. Ultiem doel van Wannes, de buste van Nefertiti.  En daar is ze dan, mooi en sierlijk,  in het midden van een ronde zaal exclusief voor haar. De enige zaal waar foto’s nemen niet toegelaten is 🫣. 

Potscherven en oude stenen bewonderen ✔️….quotum 2025 is behaald.

Het DDR museum even verderop, is meer mijn ding. Het is een leuk interactief museum dat je onderdompelt in de tijd van de DDR. De ideale aanloop voor onze volgende stop: die mauer. De East Side Gallery is het langste stuk muur dat is overgebleven en met meer dan 100 muurschilderingen, meteen ook een indrukwekkende openluchtgalerij. Hoe het moet geweest zijn om door zo’n muur gescheiden te worden  van je stadsgenoten, vrienden en familie, kunnen we ons moeilijk voorstellen. De buurt is nu wel hip en vrolijk maar dat zal ooit wel anders geweest zijn. In de Viking bar die we vooraf hebben uitgekozen, geraken we niet. We belanden wel in een trendy co-working lounge bar en praten hier, bij het nuttigen van een sapje, nog even verder over de voordelen en de gevaren van zowel communistische als kapitalistische systemen. Zo’n zware kost moet met iets deftigs doorgespoeld worden en we vinden de perfect plaats hiervoor aan de oevers van de Spree onder een treurwilg. Er hangt hier een aangename speciale sfeer, het is een van die alternatieve plaatsen in Berlijn, waarvan ik had gehoopt er eentje te vinden ✔️

Langs de oevers van de Spree wandelen we terug tot aan het pleintje in de schaduw van de Nikolaikirche. De ideale locatie om iets te eten weliswaar ook vandaag geen bratwurst noch schnitzel …we laten de Duitse keuken voor wat ze is. 

En dan het nachtleven in Berlijn …wereldberoemd! Althans van horen zeggen want we zijn er nog niet geraakt … maar wie weet… morgen misschien, fingers crossed 🤞