Chobe national park 

Ik verwachtte er veel van en… het is een voltreffer geworden! Chobe national park is met zijn 11.700 km2 het grootste park van Botswana en vooral bekend voor zijn grote olifanten populatie. 

In de namiddag van dag 1 maken we samen met een groep Chinezen, een gamecruise op de Chobe rivier. Het schip is gamel en de regels duidelijk… niet zonder gevaar en niemand is verantwoordelijk 😳. Na 3 uur “rustig” dobberen, kan ik op mijn checklist afvinken: nijlpaarden, krokodillen, buffalo’s, visarend, koedoe, impala’s, leguaan en uiteraard olifanten. Het is een half mirakel te noemen dat we niet kapseizen telkens er iets te zien is aan ene of andere zijde van het schip. Ik denk wel dat de Chinezen ons als een bede ongeregeld ervaren. Het contrast kan niet groter zijn. 

Na de zonsondergang gaat het terug richting ons logement en kruip ik redelijk vroeg onder de wol. Niet alleen omdat de vermoeidheid zijn tol eist, maar voor de volgende dag staat een gamedrive op het programma. De wekker staat op 5u00. 

Onverbiddelijk doet die wat verwacht wordt en om 5u40 vertrekken we richting national park. We zijn hier niet alleen, zoveel is duidelijk eens we aan de grote poort van het park komen. Deze keer dus niet de rivier en de moerassen, wel de savanne.

Binnen in het park nemen de voertuigen verschillende paden, waardoor we vrij vlug alleen zijn. Ik voel me net in een Jurassic park setting. Het duurt niet lang voor we de eerste dieren ontmoeten. Giraffen, enkele hyena’s, een grote kudde olifanten met hun jongen. En dan gaat het ineens vlug, erg vlug. Er zijn leeuwen gesignaleerd. Even verder lopen inderdaad enkele leeuwinnen omringd door wel 10 jeeps. Ze verdwijnen in het struikgewas, je kan ze geen ongelijk geven. De zon komt inmiddels ook op, wat mooie foto’s oplevert. We cruissen verder, aan wild geen gebrek vandaag. Impala’s, koedoes, apen (vraag mij niet dewelke). Mooie vogels ook, met de mooiste kleuren en ook vreemde vogels, en niet alleen in de jeeps🤗. En dan opnieuw actie en veel communicatie over de radio. Een luipaard wordt gesignaleerd. Dat wil ik nu wel heel graag zien, ze zijn altijd moeilijk te spotten maar omdat veel bomen nog geen bladeren hebben, lukt het misschien vandaag wel. En ja hoor, daar is het dan, sierlijk en rustig, hangend op een tak. Wat zou zo’n luipaard denken over al die aandacht? Deze scheen er in elk geval genoeg van te hebben, verlaat de boom en wandelt geruisloos elegant weg. Merkwaardig hoe het na enkele meters opgaat in de omgeving en onzichtbaar wordt. Mijn dag kan niet meer stuk. We rijden nog een hele poos verder ontmoeten ook nog een troep van 10 leeuwen, lui onder een boom. Uiteindelijk keren we terug naar ons hotel voor de brunch.
Big five: 4 down, 1 to go!

En dan gaat het verder richting Zimbabwe. De grensformaliteiten verlopen veel vlotter dan verwacht. Ook de Nederlandse nationaliteit op mijn visum was blijkbaar geen probleem. Zelfs zonder steekpenningen werd ik het land binnen gelaten. Dus, veel vroeger dan verwacht, komen we aan bij de Victoria watervallen. Tijd genoeg dus om wat rond te snuisteren op de lokale markt, een aperolleke te nuttigen op een gezellig terras en lokaal iets te gaan eten. Restaurant Zulu, goed voor lekker en exotisch eten en entertainment. Te voet terug lopen tot aan ons hotel is dan misschien wel wat we graag willen, het wordt ons echter sterk afgeraden gezien na zonsondergang, buffalo’s, olifanten en nijlpaarden in de stad komen op zoek naar groene tuintjes, in hun kielzog zelfs soms ook een leeuw. Of het een marketingstunt is of niet, we riskeren het niet en nemen de taxi. 

Een slaapmuts aan de rand van het zwembad en deze mooie dag zit erop. 

Morgen is er een andere dag met tijd voor iets nieuws 😁