De Namibwoestijn…. eindelijk!

De Namibiëwoestijn is de oudste woestijn ter wereld en tevens één van de droogste woestijnen op de planeet. Voor mij dé belangrijkste reden om naar Namibië te komen, de woestijn inrijden en zien hoe deze hier samen komt met de oceaan. Het was een geweldige ervaring. Hier gewoon in het zand zitten en kijken… meer moet dat niet zijn. Het is bijna surreëel. Ik zou er uren kunnen blijven zitten. Ik heb duidelijk iets met woestijnen. Zeker nu ik weet hoe mooi het zand hier is door de mineralen die erin zitten 🤩. 

De gamedrive over de zandheuvels, daar krijg ik nooit genoeg van. De uitgestrektheid van de woestijn en hier dan ook gecombineerd met de branding van de zee, een unieke  ervaring. 

Het glaasje 🥂en de heerlijke hapjes aansluitend, maakten de ervaring compleet. 

Terug in Swakopmund was het tijd voor…jawel…apfelstrudel mit sahne. De stad was rustig op zondag namiddag, de promenade aan zee gezellig druk met zijn strand, talrijke bars en restaurantjes. Het museum over diverse aspecten van het land, had iets oubolligs en stoffig, precies hoe zo’n museum er moet uitzien. Gelukkig niet te veel potscherven en toch wel wat taferelen uit het verleden zoals apotheek, tandarts, huiskamer…dit kan mij, in tegenstelling tot de afdeling van de potscherven, wel boeien. Er staan hier ook heel veel mooie gebouwen met de grandeur van weleer. Al bij al is Swakopmund best een aangename plaats om even te vertoeven. Morgen trekken we weer verder en….er komt ook nog een woestijn aan, Sossusvlei. De pret kan niet meer op.