Over struisvogels, verschijningen en polygamie …

Het was een interessante eerste kennismaking met Polen. We zijn gisteren, direct na aankomst, doorgereden richting onze eerste bestemming. De reis is vlot verlopen, de uber was top, de trein was perfect op tijd, geen stakingen op de luchthaven, de huurwagen was op de afspraak en de stress over de gps was totaal overbodig. Er is geen gps 🫣. Bijgevolg, nu ik de usb uitgang gebruik om te navigeren met Google Maps, kan Wannes zijn muziekselectie inclusief de wulpse varkens, niet afspelen. Dat is dan ook de enige tegenslag die we hebben 😁.

Na een deugddoende nachtrust, het was een lange dag, komen we dus vroeg in het pittoreske Zalipie. Het mooiste dorpje van Polen waar huisjes sinds lang beschilderd worden met vrolijke bloemmotiefjes. Deze traditie begon eind 19e eeuw toen vrouwen begonnen de roetplekken op hun kachelmuren te camoufleren met witte verf en later met vrolijke, handgeschilderde bloemen. Tegenwoordig versieren ze niet alleen hun interieurs, maar ook de buitenmuren, schuren, hekkens, waterputten, hondenhokken en bijenkorven. Het is er heerlijk rustig, betoverend mooi en we ontmoeten er een Frans koppel waarvan we nog een en ander vernemen over deze plek. 

Kort na de middag trekken we verder. Het is rustig en ontspannend rijden in deze mooie bosrijke omgeving. Wannes ziet langs de baan talrijke ooievaars in hun hoge nesten. Ik ben uiteraard geconcentreerd op de baan wanneer ook ik plots iets spot…een struisvogel….ik vertraag…en dan blijkt het gewoon een dame te zijn die voorover gebukt in haar moestuin iets aan het doen is. Ik had nochtans kunnen zweren…

Wannes merkt ook op dat in heel veel tuinen mooie Maria-beeldjes staan, veelal in glazen kastjes. Dat bevestigt uiteraard het gelovig karakter van het land. Zoals gezegd, ik ben geconcentreerd op de weg maar plots zie ik toch ook een Maria-beeld, levensgroot. Onder de indruk van deze verschijning, vertraag ik….en dan blijkt het een parasol te zijn….ik had nochtans kunnen zweren…

De co-piloot is nu ook geconcentreerd, die betrouwt het denk ik niet meer helemaal. 

Tijd voor een diepzinnig gesprek over…politiek, what else. En hoog tijd voor een korte stop en voor een taartje, uiteraard. En dan leggen we de laatste kilometers af dwars door Tzimisce gebied 🧛‍♂️ tot aan de rand van het Nationaal Park Bieszczady. 

We beslissen om in ons gezellig hotelletje te blijven op het terras even een aperitiefje te drinken en hier ook iets te eten. Google translate wordt er nog eens bijgehaald wanneer we op het suggestiebord zien staan: polygamie 😳. 

Het was een bijzondere eerste kennismaking met dit land, dat kan ik wel zeggen, waar zinsbegoocheling en spraakverwarring voor leuke momenten zorgen. En morgen trekken we onze wandelschoenen aan en gaan we de Subkarpaten in.